ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

 ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ - ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΠΟΙΗΣΗ	ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΟΙΗΣΗ
Έμμετρος στίχος	Ελεύθερος στίχος
Ομοιοκαταληξία	Απουσία ομοιοκαταληξίας
Χωρισμός σε στροφές, με ίσο αριθμό στίχων & συλλαβών	Ανομοιομορφία στροφών, στίχων & συλλαβών
Στίχος προσεγμένος & στολισμένος, «ποιητικές» λέξεις	Στίχος λιτός, «καθημερινές/ αντιποιητικές» λέξεις
Στίξη κανονική	Απουσία στίξης ή ακανόνιστη στίξη
Διατήρηση νοήματος των λέξεων	Πολυσημία των λέξεων
Λογική ανάπτυξη του θέματος/ αλληλουχία νοημάτωνA	Υποδήλωση ή απόκρυψη του θεματικού κέντρου/ υπαινικτικός λόγος

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ

«Ἀλλὰ τὰ βράδια» Τάσος Λειβαδίτης
Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ
Χωρὶς ἀποσκευὲς
Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι
Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο
Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες
οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα
Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο
ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Βέβαια ἀγάπησε
τὰ ἰδανικά της ἀνθρωπότητας,
ἀλλὰ τὰ πουλιὰ
πετοῦσαν πιὸ πέρα
Σκληρός, ἄκαρδος κόσμος,
ποῦ δὲν ἄνοιξε ποτὲ μίαν ὀμπρέλα
πάνω ἀπ᾿ τὸ δέντρο ποὺ βρέχεται
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ

 Διονύσιος Σολωμός  « Ἡ Ξανθούλα»

Τὴν εἶδα τὴν Ξανθούλα, 
τὴν εἶδα ψὲς ἀργά, 
ποὺ μπῆκε στὴ βαρκούλα, 
νὰ πάει στὴν ξενητιά.

Ἐφούσκωνε τ᾿ ἀέρι
λευκότατα πανιά, 
ὡσὰν τὸ περιστέρι
ποὺ ἁπλώνει τὰ φτερά.

Ἐστέκονταν οἱ φίλοι
μὲ λύπη, μὲ χαρά, 
καὶ αὐτὴ μὲ τὸ μαντήλι
τοὺς ἀποχαιρετᾶ.

Καὶ τὸ χαιρετισμό της
ἐστάθηκα νὰ ἰδῶ, 
ὥσπου ἡ πολλὴ μακρότης
μοῦ τὄκρυψε κι αὐτό.

Σ᾿ ὀλίγο σ᾿ ὀλιγάκι
δὲν ἤξερα νὰ πῶ,
ἂν ἔβλεπα πανάκι,
ἢ τοῦ πελάγου ἀφρό.

Καὶ ἀφοῦ πανί, μαντήλι,
ἐχάθη στὸ νερό, 
ἐδάκρυσαν οἱ φίλοι, 
ἐδάκρυσα κι ἐγώ.

Μετατροπή ενεργητικής σύνταξης σε παθητική και αντίστροφα

α. Στη μετατροπή της ενεργητικής σύνταξης σε παθητική, το υποκείμενο του ρήματος γίνεται ποιητικό

αίτιο , το ρήμα γίνεται παθητικό στον ίδιο χρόνο και το αντικείμενο του ρήματος γίνεται υποκείμενο, π.χ.:

Ενεργητική σύνταξη ‐> Παθητική σύνταξη

Ο γεωργός οργώνει το χωράφι. ‐> Το χωράφι οργώνεται από το γεωργό.

Αν το ενεργητικό ρήμα είναι δίπτωτο, το έμμεσο αντικείμενο συνήθως διατηρείται, μπορεί όμως να γίνει

εμπρόθετο, π.χ.:

Ενεργητική σύνταξη ‐> Παθητική σύνταξη

Το σχολείο του έδωσε βραβείο. ‐> Του δόθηκε βραβείο από το σχολείο.

Ο καθηγητής εξέτασε το μαθητή αρχαία. ‐> Ο μαθητής εξετάστηκε από τον καθηγητή

αρχαία.

137

Αν το ενεργητικό ρήμα παίρνει δύο αιτιατικές, τη μία αντικείμενο και την άλλη κατηγορούμενο

αντικειμένου, τότε το αντικείμενο του ενεργητικού ρήματος γίνεται υποκείμενο του παθητικού σε πτώση

ονομαστική, ενώ το κατηγορούμενο αντικειμένου γίνεται κατηγορούμενο υποκειμένου σε ονομαστική

πτώση, π.χ. :

Ενεργητική σύνταξη ‐> Παθητική σύνταξη

Οι πολίτες εξέλεξαν τον Χ βουλευτή. ‐> Ο Χ εκλέχτηκε από τους πολίτες βουλευτής.

β. Στη μετατροπή της παθητικής σύνταξης σε ενεργητική, το υποκείμενο του ρήματος γίνεται αντικείμενο,

το ρήμα γίνεται ενεργητικό στον ίδιο χρόνο και το ποιητικό αίτιο γίνεται υποκείμενο, π.χ.:

Παθητική σύνταξη ‐> Ενεργητική σύνταξη

Η αντιπολίτευση επικρίθηκε από τον πρόεδρο ‐> Ο πρόεδρος επέκρινε την αντιπολίτευση          

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΕΣΤ

Τεστ Νεοελληνική Γλώσσα

Ονοματεπώνυμο:

Τμήμα:

Να αναγνωρίσετε τις δευτερεύουσες προτάσεις των παρακάτω φράσεων, να βρείτε τον σύνδεσμο που εισάγονται και το συντακτικό τους ρόλο.

1. Αποφάσισε να αφήσει ελεύθερους τους κρατούμενους.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

                                       ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ Α΄  ΤΡΙΜΗΝΟΥ   13/11/14

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:

ΤΜΗΜΑ:  

ΜΑΘΗΜΑ: ΙΣΤΟΡΙΑ A΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

ΟΜΑΔΑ Α΄

1) Ποια προϊόντα εξάγουν και ποια εισάγουν οι Μινωίτες; Με ποιες περιοχές εμπορεύονταν;

           2)  Να βρείτε ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστές (Σ) και ποιες λανθασμένες (Λ)

α)  Ο μινωικός πολιτισμός ήρθε στο φως τον 20^ο  αιώνα από τις ανασκαφές του Ερρίκου Σλίμαν.

β)  Το πολιτικό, διοικητικό, και οικονομικό σύστημα της μινωικής Κρήτης ήταν συγκεντρωτικό, γιατί   `       είχε κέντρο τα ανάκτορα.

γ) Ταυροκαθάψια ονομάζονταν οι «ακροβατικοί» αγώνες που χρησιμοποιούσαν ταύρους.

δ) Καμαραϊκά, ονομάζονται οι τοιχογραφίες που βρέθηκαν στα ανάκτορα στην Κνωσό και απεικονίζουν τοπία με ζώα. 

3) Να αναφέρετε τα τέσσερα κοινά χαρακτηριστικά που έχουν όλα τα μινωικά ανάκτορα.

Διαγώνισμα Γ΄ Γυμνασίου "Ελεύθεροι πολιορκημένοι"

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ Β΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ

ΜΑΘΗΜΑ: ΚΕΙΜΕΝΑ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

ΤΑΞΗ: Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ:

ΤΜΗΜΑ: Γ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:

                               1^ο

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει·
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει.
Tα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει·
Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:
«Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γώ στο χέρι;
Oπού συ μου’ γινες βαρύ κι’ ο Aγαρηνός το ξέρει.»

                                 2^ο

Διαγνωστικό τεστ Α΄ Λυκείου

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΤΕΣΤ Α΄ΛΥΚΕΙΟΥ

ΤΜΗΜΑ:

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:

Διασκευασμένα αποσπάσματα από το «Παπαλάνγκι».

( Παπαλάνγκι: Ο λευκός, ο ξένος, ο Ευρωπαίος, ο σύγχρονος άνθρωπος.

Λόγια του φύλαρχου Τουιάβιι, από το νησί Τιαβέα-Σαμόα, μετά από ένα ταξίδι του στην Ευρώπη στις αρχές του 20ου αιώνα, που τα κατέγραψε ένας ιεραπόστολος.)

Διαρθρωτικές λέξεις και ανάπτυξη με αιτιολόγηση

Συνοχή - Συνεκτικότητα παραγράφων και κειμένων

Ο όρος συνοχή υποδηλώνει τη μορφική σύνδεση προτάσεων, περιόδων ή παραγράφων και επιτυγχάνεται:

• με τη χρήση διαρθρωτικών λέξεων  • με την επανάληψη σημαντικής λέξης ή φράσης  • μέσω αντωνυμιών, κυρίως δεικτικών

Με τις διαρθρωτικές λέξεις συνήθως δηλώνεται:

Διαγώνισμα Α΄ Λυκείου "γλωσσομάθεια"

ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΤΑΞΗ: Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΤΜΗΜΑ:

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:

ΚΕΙΜΕΝΟ Α΄

Οι Έλληνες γλωσσομαθείς στρέφουν την προσοχή τους σε νέες γλώσσες

            Γλώσσες όπως τα ρωσικά και τα βουλγαρικά ανεβαίνουν σταθερά στις προτιμήσεις των Ελλήνων, ιδίως αυτών που ασχολούνται με τον τουρισμό και το εμπόριο. «Η Ρωσία είναι ένας εμπορικός κολοσσός που διατηρεί στενές σχέσεις με τη χώρα μας, ενώ οι συναλλαγές με τη Βουλγαρία- ιδίως μετά την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση - είναι ζωτικό κομμάτι της οικονομίας μας. «Είναι κρίμα που τόσο λίγοι το αντιλαμβάνονται» αναφέρει η κυρία Νατάσα Αθανασιάδου. «Είναι υπέροχο να μπορείς να διαβάζεις Ντοστογέφσκι από το πρωτότυπο!» σχολιάζει με ενθουσιασμό η κυρία Αθανασιάδου.                                                  Την ίδια στιγμή μια πρώην παραγκωνισμένη ξένη γλώσσα (η οποία, ωστόσο, έχει αφήσει πλούσιες επιρροές στα ελληνικά) αποκτά όλο και περισσότερους Έλληνες μαθητές. Ο λόγος για τα τουρκικά, τη γλώσσα των γειτόνων με τους οποίους διατηρούμε τη γνωστή σχέση μίσους- αγάπης, χωρίς ωστόσο να τους γνωρίζουμε πραγματικά. «Μαθαίνοντας τουρκικά γνώρισα εκ των έσω τον τουρκικό πολιτισμό, τα τραγούδια τους, τον κινηματογράφο τους, ενώ ταξίδεψα πολλές φορές και στην Τουρκία και την αγάπησα. Μάλιστα η εξοικείωσή μου με τα τουρκικά ήταν τέτοια που όταν βρέθηκα στη Γαλλία για σπουδές έκανα πάρα πολλούς Τούρκους φίλους και κατέληξα να μιλάω... περισσότερο τουρκικά από γαλλικά!» σχολιάζει η κυρία Σάρα Γκιάτα.

ΕΛΛΗ ΙΣΜΑΗΛΙΔΟΥ

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Γ΄ Γυμνασίου

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ Β΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ

ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΤΑΞΗ: Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ:

ΤΜΗΜΑ: Γ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:

ΚΕΙΜΕΝΟ (Ενότητα 8 )

Λέγεται γοῦν ἐν Σικελία (εἰ γάρ καί μυθωδέστερόν ἐστιν, ἀλλ’ ἁρμόσει καί ὑμῖν ἅπασι τοῖς νεωτέροις ἀκοῦσαι) ἐκ τῆς Αἴτνης ῥύακα πυρός γενέσθαι· τοῦτον δέ ῥεῖν φασιν ἐπί τέ τήν ἄλλην χώραν, καί δή καί πρός πόλιν τινά τῶν ἐκεῖ κατοικουμένων. Τούς μέν οὖν ἄλλους ὁρμῆσαι πρός φυγήν, τήν αὐτῶν σωτηρίαν ζητοῦντας, ἕνα δέ τινα τῶν νεωτέρων, ὁρῶντα τόν πατέρα πρεσβύτερον ὄντα καί οὐχί δυνάμενον ἀποχωρεῖν, ἀλλά ἐγκαταλαμβανόμενον, ἀράμενον φέρειν. Φορτίου δ’, οἶμαι, προσγενομένου καί αὐτός ἐγκατελήφθη. Ὅθεν δή καί ἄξιον θεωρῆσαι τό θεῖον, ὅτι τοῖς ἀνδράσιν τοῖς ἀγαθοῖς εὐμενῶς ἔχει. Λέγεται γάρ κύκλῳ τόν τόπον ἐκεῖνον περιρρεῦσαι τό πῦρ καί σωθῆναι τούτους μόνους, ἀφ’ ὧν καί τό χωρίον ἔτι καί νῦν προσαγορεύεσθαι τῶν εὐσεβῶν χῶρον· τούς δέ ταχεῖαν τήν ἀποχώρησιν ποιησαμένους καί τούς ἑαυτῶν γονέας ἐγκαταλιπόντας, ἅπαντας ἀπολέσθαι

                                                                                       

1.   Να μεταφράσετε το αρχαίο κείμενο που βρίσκεται μέσα στην παρένθεση.

(4 μονάδες)

2. Ποιο περιστατικό διηγείται ο Λυκούργος, για να καταδείξει ότι οι θεοί τιμούν το σεβασμό προς τους γονείς;

                                                                                                                        (4 μονάδες)

Ευριπίδη "Ελένη"

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ Α΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ

ΜΑΘΗΜΑ: ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ  «ΕΥΡΙΠΙΔΗ:  ΕΛΕΝΗ»

Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:

ΤΜΗΜΑ:

       MΕΝΕΛΑΟΣ :   Και τώρα ναυαγός ο μαύρος, δίχως                465

φίλους στη χώρα βγήκα εδώ. Συντρίμμια

γίνηκε το καράβι μου στους βράχους.

Μου ξέμεινε η καρένα μόνο κι έτσι

πάνω της έχω ανέλπιστα γλιτώσει,

          με την Ελένη που ’φερα απ’ την Τροία.             470

Ποιος είναι ο τόπος, ποιοι τον κατοικούνε;

Δεν ξέρω. Με τα ρούχα μου κουρέλια

ντρεπόμουν να ρωτήσω τους ανθρώπους.

Ο ευτυχισμένος, όταν κακοπάθει,

νιώθει πικρότερη τη δυστυχία,                           475

παρ’ όσο αυτός που από παλιά την ξέρει.

Τώρα με τυραννά σκληρά η ανάγκη.

Ψωμί δεν έχω ή ρούχο, καθώς δείχνουν

τ’ απομεινάρια από το καραβίσιο

πανί που’ μαι ζωσμένος. Τους χιτώνες,              480

τα λαμπρά πέπλα η θάλασσα κατάπιε.

Στα βάθη μιας σπηλιάς κρατάω κρυμμένη

τη γυναίκα μου, αιτία στις συμφορές μου,

κι όσοι απομείναν απ’ τους σύντροφούς μου,

τους έβαλα να τη φυλάγουν. Μόνος                    485

γυρίζω ψάχνοντας για κείνους νά ’βρω

κάτι να τους χορτάσω. Μόλις είδα

το σπίτι αυτό με τους θριγκούς τριγύρω

και τον ωραίο πυλώνα –αρχοντικό ’ναι–

ζύγωσα. Κάτι ελπίζω για τους ναύτες                 490

να οικονομήσω.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1) Υποθέστε ότι ενημερώνετε με λίγα λόγια (περίληψη) κάποιον φίλο σας για το περιεχόμενο του παραπάνω αποσπάσματος (σε 8- 10 περίπου σειρές).

( μονάδες 5)

2)  Να βρείτε στις παρακάτω προτάσεις τη σωστή απάντηση και να την κυκλώσετε.

1.   Το συγκεκριμένο απόσπασμα ανήκει:

      α) στην Πάροδο

      β) στο Α΄ Επεισόδιο

       γ) στον Πρόλογο

2.    Σε μια τραγωδία τα κατά ποσόν μέρη έχουν την ακόλουθη σειρά:

       α) Πάροδος - Α΄ Επεισόδιο – Πρόλογος

       β) Πρόλογος - Πάροδος - Α΄ Επεισόδιο

       γ) Πρόλογος - Α΄ Επεισόδιο – Πάροδος

3.     Από ποια μεριά του θεάτρου παρουσιάζεται ο Μενέλαος στη σκηνή; 

        α)  από το κέντρο του θεάτρου

        β) από την αριστερή πάροδο

        γ)  από τη δεξιά πάροδο.

4.     Στη συγκεκριμένη σκηνή έχουμε:

        α) στιχομυθία

        β) μονόλογο

        γ) περιγραφή

( μονάδες 5)

ΑΣΚΗΣΕΙΣ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

Να διακρίνετε τις παρακάτω προτάσεις ανάλογα με τα συστατικά τους (ως προς τη δομή).

(απλές, σύνθετες, επαυξημένες, ελλειπτικές).

ΤΟ ΟΡΓΑΝΑΚΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ 1934 ΣΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚ (ΚΛΕΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ)

Η ΔΑΝΑΗ, Η ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ

"ΑΤΤΙΚ" ΟΤΙ Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕ ΤΟ 1919. ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ

ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ "ΝΑ΄ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΔΑΣΚΑΛΕ".

THE PIANO

Animation by Aidan Gibbons, Music by Yann Tiersen

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

"Αλλά τα βράδια" από το άλμπουμ Φυσάει. Μελοποιημένη ποίηση: Τάσος Λειβαδίτης, Μουσική Γιώργος Τσαγκάρης, Ενορχήστρωση Γιάννης Κ Ιωάννου, Ερμηνεία Βασίλης Παπακωνσταντίνου Απαγγελία Γιώργος Μιχαλακόπουλος

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

"ΕΡΩΤΙΚΟ"

   Απαγγέλλει ο ίδιος 

   ο ποιητής

ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ

Στίχοι: Μυρτιώτισσα
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Πόπη Αστεριάδη
Άλλες ερμηνείες: Ελένη Τσαλιγοπούλου || Ερωφίλη

Έρωτας τάχα να 'ν' αυτό
που έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου,
που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να δω
παράθυρά σου;

Έρωτας να 'ναι η σιωπή
που όταν σε βλέπω, μου το κλείνεις
σφιχτά το στόμα,
που κι όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κι εκστατική
ώρες ακόμα;

Έρωτας να 'ναι ή συμφορά,
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κι έρχετ' ακόμη μια φορά
με τέτοια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;

Μα ό,τι και να 'ναι, το ποθώ,
και καλώς να 'ρθει το κακό
που είν' από σένα·
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ' αγαπημένα.

ΚΑΡΙΩΤΑΚΗΣ

Μόνο (Νηπενθή, 1921) 
Ένα ποίημα-δυο διαφορετικές ερμηνείες

Γιάννης Πουλόπουλος

(μουσική Γιάννης Σπανός 1968)

Σαβίνα Γιαννάτου 

( μουσική Λένα Πλάτωνος 1982 )

Αχ, όλα έπρεπε να 'ρθουν καθώς ήρθαν!               
Οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν.
Βαρκούλες να μου φύγουνε τα χρόνια,
να φύγουνε, να σβήσουν.

'Ετσι, όπως εχωρίζαμε τα βράδια,
για πάντα να χαθούνε τόσοι φίλοι.
Τον τόπο που μεγάλωνα παιδάκι
ν' αφήσω κάποιο δείλι.
                                                                                     
Τα ωραία κι απλά κορίτσια - ω, αγαπούλες! -
η ζωή να μου τα πάρει, χορού γύρος.
Ακόμη ο πόνος, άλλοτε που ευώδα,
να με βαραίνει στείρος.

Όλα έπρεπε να γίνουν. Μόνο η νύχτα
δεν έπρεπε γλυκιά έτσι τώρα να 'ναι,
να παίζουνε τ' αστέρια εκεί σαν μάτια
και σα να μου γελάνε.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

Στη φίλη που προσπαθεί να δαμάσει το μέλλον βαστώντας το χεράκι της κορούλας της.
Που την κυνηγά από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν να κυνηγά το χρόνο που φεύγει.

   (Για να το χορεύεις μαζί με την κόρη σου και να γίνεσαι κι εσύ...  παιδί. )
Δεν ξέρω γιατί, μα το τραγούδι αυτό μου προκαλεί μια ...νοσταλγική χαρά.

Και η γυναίκα που κρατούσε ενα μωρό στο στήθος της είπε, 'Μίλησέ μας για τα Παιδιά'
Και εκείνος είπε:

"Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους
Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο
και κομπάζει ότι με τη δύναμή του
τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.
Άς χαροποιεί τον τοξότη ο κομπασμός του
Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο."

Χαλίλ Γκιμπράν, Ο Προφήτης, 1923

ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ

Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο,
η ξενιτειά σε χαίρεται κ' εγώ χω τον καϊμό σου.
Τι να σου στείλω, ξένε μου, τι να σου προβοδήσω;
Μήλο αν σου στείλω σέπεται, τριαντάφυλλο μαδειέται,
σταφύλι ξερογιάζεται, κυδώνι μαραγκιάζει.
Να στείλω με τα δάκρυα μου μαντήλι μουσκεμένο,
τα δάκρυα μου είναι καυτερά, και καίνε το μαντήλι.
Τι να σου στείλω, ξένε μου, τι να σου προβοδησω;

Σηκώνομαι τη χαραυγή γιατί ύπνο δεν ευρίσκω,
ανοίγω το παράθυρο, κυττάζω τους διαβάταις,
κυττάζω τοις γειτόνισσαις και τοις καλοτυχίζω,
πώς ταχταρίζουν τα μικρά και τα γλυκοβυζαίνουν.
Με παίρνει το παράπονο, το παραθύρι αφήνω,
και μπαίνω μέσα, κάθομαι, και μαύρα δάκρυα χύνω